این جَو گیریِ مخوف

این مثل جدید را شنیدید که " جَو از برق سه فاز هم بدتره"؟؟!

در روایت جدی شدن جو گیری چه می دانید؟

"ایدئولوژی"؛ این جو ساز ترین موجود تاریخ سیاست دنیا، تا به حال میلیون ها انسان را به کشتن داده است و جَو خود را آفت عوامل و اهداف خوب خود می کند. من فکر می کنم در تمام تحلیل هایی که موجب مردود شمردن ایدئولوژی های مختلف می شود، عامل "جَو" از نظر تمام جامعه شناسان، فیلسوفان، متفکران، اندیشمندان و فعالان و کنش گران پنهان مانده است.

چند نفر شما جَو گیر شدید و برای بار اول سیگار کشیدید؟

در عنفوان نوجوانی در هر جمعی قرار گرفتن، به خوبی آدم را جَو گیر می کند. حالا تصور کنید که جَو زمانه ی شما مبارزه باشد؛ مهم نیست بر علیه چه چیزی. استبداد، استعمار، استکبار، امپریالیسم، همسایه ی طبقه بالای منزل؛ همه ی این ها می تواند سوژه ی مبارزه باشد.

به داستان زندگی مخملباف  نگاه کنید که بر خلاف هم سالان تین ایجر غربی خود، به جای آزمودن نخستین تجربه های جنسی اش، خلع سلاح مامور کلانتری را تجربه کرد تا پس از انقلاب فیلمساز شود.

جو زمانه و خرده فرهنگی که تو زاده ی آنی، می تواند خلاف کاری و قانون شکنی باشد. آیا دور از ذهن است که در اثر جو گیری بتوان از دیوار مردم بالا رفت یا بی دلیل آدم کشت.

زمانی که زرقاوی را پس از مرگ می خواندم، شک نکردم که این جنایت کارهم تحت تاثیر جو بود و هوادارانی که از طریق سایت جمع کرد نیز اینچنین.

اما (فارغ از ارزش گذاری) میان یک مبارز حرفه ای، تروریست حرفه ای، صلح دوست حرفه ای و هر چیز حرفه ای دیگر با جو گیرانی که در این غالب ها هویت خود را تعریف می کنند چه تفاوت است؟ خیلی! جو گیران به بادی تغییر موضع می دهند. چه آنکه منظور از این باد منافع شخصی نباشد و تنها تغییر محیط و آب و هوا باشد. حالا سرنوشت بسیاری از بنیاد گراهای اسلامی و چپ های اول انقلاب را امروز بخوانید.

تغییر جبهه ی آب و هوایی مورد استنشاق اینان، چه تغییری در تفکر و رتارشان گداشت؟

به هر حال فکر می کنم تفکرات، راهکارها و ایدئولوژی های انسان گرا با هر رنگ و بیرقی، پس از پالایش جو سازان و جو گیران چیز بدی هم نیست.

در ضمن  آنچه که جو را از آن پالایش کردیم و از آن هیچ نماند، پوچ و توخالی است.